در سرزمین من هر چه را نمی فهمند مسخره می کنند: سیاهی روی پدرم برای لقمه ایی نان بود اما افسوس که مردم به او خندیدند و او گریست

۱۳۹۲ فروردین ۱۰, شنبه

سیاهی روی پدرم برای لقمه ایی نان بود اما افسوس که مردم به او خندیدند و او گریست

سیاهی روی پدرم برای لقمه ایی نان بود
اما افسوس که مردم به او خندیدند و او گریست

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)