اگر خداياني وجود داشتند چگونه من مي توانستم تحمل کنم که خدا نباشم؟ بنابراين خدايي وجود ندارد نیچه

اگر خداياني وجود داشتند چگونه من مي توانستم تحمل کنم که خدا نباشم؟ بنابراين خدايي وجود ندارد

نیچه

نگـــــران هستـــــم ! آنهـــــا بی رویـــــه ... در حـــــال آدم شـــــدن هستند ...! شـــــاید نسل شـــــان ... بـــــزودی منقـــــرض شـــــود ...! . . گرگهــــــا را می گـــــویم !! نویسنده آرش نژادی

نگـــــران هستـــــم !

آنهـــــا بی رویـــــه ...

در حـــــال آدم شـــــدن هستند ...!

شـــــاید نسل شـــــان ...

بـــــزودی منقـــــرض شـــــود ...!
.
.
گرگهــــــا را می گـــــویم !!

نویسنده
آرش نژادی

یه تیکه پارچه, اگه روی اسب باشه میشه "زین" اگه روی الاغ باشه میشه "پالون" و اگه روی آدم باشه, بهش میگن "کُت" این تو هستی که به اون رویی اسم میدی نه اون جسم.. نویسنده سهیل زربخشیان

یه تیکه پارچه, اگه روی اسب باشه میشه "زین"
اگه روی الاغ باشه میشه "پالون"
و
اگه روی آدم باشه, بهش میگن "کُت"

این تو هستی که به اون رویی اسم میدی نه اون جسم..

نویسنده
سهیل زربخشیان

تنها عیب مادر همین است ! ... زود تمام میشود !! آرش نژادی

تنها عیب مادر همین است !
...
زود تمام میشود !!

آرش نژادی

گر سرانجام نیک خواهی به هر دو سرای تو نیکی گزین و به دانش گرای جمشید کیانیگر سرانجام نیک خواهی به هر دو سرای تو نیکی گزین و به دانش گرای جمشید کیانی

گر سرانجام نیک خواهی به هر دو سرای
تو نیکی گزین و به دانش گرای

جمشید کیانی

اگر ادمها جان انسان ها را مقدس می پنداشتند جهان ما تبدیل به بهشت میشد

اگر ادمها جان انسان ها را مقدس می پنداشتند
جهان ما تبدیل به بهشت میشد

گم شده‌ام در بین جماعتی که خود را گم کرده اند ! و من آسوده در بین این جماعت خوابیده بیدارم ....!!!! نویسنده سهیل

گم شده‌ام در بین جماعتی که خود را گم کرده اند ! و من آسوده در بین این جماعت خوابیده بیدارم ....!!!!

نویسنده سهیل

باز پانترک های فاشیست دست به جعل تاریخ زدن لطفا به اشتراک بگذارید نــاپــلئون بــنــاپــارت : يک تـُُُرک را ميتوان کُشت ولي نميتوان شکستش داد اصل جمله اینه یک مرد را می توان نابود کرد ولی نمی توان شکست داد ارنست همینگوی کتاب پیرمرد و دریا A Man Can Be Destroyed But Not Defeated Ernest Miller Hemingway The Old Man and the Sea

باز پانترک های فاشیست دست به جعل تاریخ زدن لطفا به اشتراک بگذارید
نــاپــلئون بــنــاپــارت :
يک تـُُُرک را ميتوان کُشت ولي نميتوان شکستش داد

اصل جمله اینه
یک مرد را می توان نابود کرد ولی نمی توان شکست داد
ارنست همینگوی کتاب پیرمرد و دریا

A Man Can Be Destroyed But Not Defeated

Ernest Miller Hemingway
The Old Man and the Sea

انسانها میخواهند جهان را بسازند و از یاد برده‌اند که آن‌ها را جهان ساخته است...

انسانها میخواهند جهان را بسازند
و از یاد برده‌اند که آن‌ها را
جهان ساخته است...

کبری خانوم به درستی میدانست که بهترین تهدید برای ما بچه‌های تنها رها شده از نه صبح تا یازده شب، این است که چادر مشکی‌اش را از توی کمد بردارد، بازش کند، بیا‌ندازد سرش و بگویدمن رفتم. همین کافی بود که ما به گریه بیافتیم، گوشه‌ی چادرش را بگیریم که تو رو خدا نرو. بعد فرق نمی ‌کرد کدام یکی ‌مان چادرش را گرفته بود، آن یکی می ‌دوید می‌رفت سراغ کفش‌هاش. کفش‌ های صغرا خانوم روزی چند بار قایم می‌شد. زیر مبل، توی ظرف نان، پشت یخچال یا توی کیف سامسونت بابا که قفل‌ش خراب بود. حالا محال بود ما را بگذارد برود. ولی همین که برای چند لحظه باورمان می‌شد رفتنی‌ست و همین که نمی‌رفت و کفش‌ها را از زیر بالشت می‌کشید بیرون و قربان صدقه‌مان می‌رفت، داستان گریه‌دارِ خوش‌پایان ما بود. فکر می‌کردیم ما نگه‌ش داشتیم. فکر می‌کردیم کفش‌ها ما را نجات داده. بعدها خیلی پیش آمد که کفش‌های مهمان محبوب ‌مان را قایم کردیم. کفش آدم‌هایی که دوست داشتیم بمانند. آدم‌هایی که یک بار و دو بارمهربان می‌پرسیدند کفش‌ها کجاست، آدم‌هایی که قول می‌دادند زود برگردند، آدم‌هایی که به بابا اصرار می‌کردند که نه، نه، خودش می‌دهد، دختر بزرگ عاقلی‌ست، خودش الان می‌رود کفش‌ها را می‌آورد. بعد وقتی کفش‌ها را آرام ازپشت در می‌کشیدیم بیرون کسی مهربان نبود. کسی قربان ما نمی‌رفت. کسی از رفتن پشیمان نمی‌شد. یک جایی ما این واقعیت را فهمیدیم که صغرا خانوم رفتنی‌ نیست. خودش رفتنی نیست. کفش‌هاهیچ‌کاره‌اند.از یک روزی به بعد که تاریخ‌ش جایی ثبت نشده و من هم یادم نیست ما دست به کفش هیچ کس نزدیم. هر کس رفت خداحافظی کردیم. از یک جایی به بعد پیش‌دستی کردیم. وسط جمله‌اش گفتیم خداحافظ و کفش‌ها را جلوی پای‌‌اش جفت کردیم. در را که بستیم بعد اگر گریه‌مان گرفته بود گریه کردیم. یاد گرفتیم برای چند دقیقه یا چند روز بیشتر خودمان را خراب نکنیم. خودمان را کبود کنیم از گریه بعد رفتن‌ش، اما دست به کفش‌ها نزنیم. از یک جایی به بعد کبود هم نشدیم، بعد رفتن در را بستیم و رفتیم سراغ ظرف‌ها، از توی آشپزخانه داد زدیم: هرچی ظرف هست بیار. ما این‌طور آدم‌هایی شدیم رفیق!، خیلی سال پیش این درس ‌ها را خواندیم. برنگردی از الفبا شروع کنی

کبری خانوم به درستی میدانست که بهترین تهدید برای ما بچه‌های تنها رها شده از نه صبح تا یازده شب، این است که چادر مشکی‌اش را از توی کمد بردارد، بازش کند، بیا‌ندازد سرش و بگویدمن رفتم. همین کافی بود که ما به گریه بیافتیم، گوشه‌ی چادرش را بگیریم که تو رو خدا نرو.
بعد فرق نمی ‌کرد کدام یکی ‌مان چادرش را گرفته بود، آن یکی می ‌دوید می‌رفت سراغ کفش‌هاش. کفش‌ های صغرا خانوم روزی چند بار قایم می‌شد. زیر مبل، توی ظرف نان، پشت یخچال یا توی کیف سامسونت بابا که قفل‌ش خراب بود. حالا محال بود ما را بگذارد برود. ولی همین که برای چند لحظه باورمان می‌شد رفتنی‌ست و همین که نمی‌رفت و کفش‌ها را از زیر بالشت می‌کشید بیرون و قربان صدقه‌مان می‌رفت، داستان گریه‌دارِ خوش‌پایان ما بود. فکر می‌کردیم ما نگه‌ش داشتیم. فکر می‌کردیم کفش‌ها ما را نجات داده.
بعدها خیلی پیش آمد که کفش‌های مهمان محبوب ‌مان را قایم کردیم. کفش آدم‌هایی که دوست داشتیم بمانند. آدم‌هایی که یک بار و دو بارمهربان می‌پرسیدند کفش‌ها کجاست، آدم‌هایی که قول می‌دادند زود برگردند، آدم‌هایی که به بابا اصرار می‌کردند که نه، نه، خودش می‌دهد، دختر بزرگ عاقلی‌ست، خودش الان می‌رود کفش‌ها را می‌آورد. بعد وقتی کفش‌ها را آرام ازپشت در می‌کشیدیم بیرون کسی مهربان نبود. کسی قربان ما نمی‌رفت. کسی از رفتن پشیمان نمی‌شد. یک جایی ما این واقعیت را فهمیدیم که صغرا خانوم رفتنی‌ نیست. خودش رفتنی نیست. کفش‌هاهیچ‌کاره‌اند.از یک روزی به بعد که تاریخ‌ش جایی ثبت نشده و من هم یادم نیست ما دست به کفش هیچ کس نزدیم. هر کس رفت خداحافظی کردیم. از یک جایی به بعد پیش‌دستی کردیم. وسط جمله‌اش گفتیم خداحافظ و کفش‌ها را جلوی پای‌‌اش جفت کردیم. در را که بستیم بعد اگر گریه‌مان گرفته بود گریه کردیم. یاد گرفتیم برای چند دقیقه یا چند روز بیشتر خودمان را خراب نکنیم. خودمان را کبود کنیم از گریه بعد رفتن‌ش، اما دست به کفش‌ها نزنیم. از یک جایی به بعد کبود هم نشدیم، بعد رفتن در را بستیم و رفتیم سراغ ظرف‌ها، از توی آشپزخانه داد زدیم: هرچی ظرف هست بیار.
ما این‌طور آدم‌هایی شدیم رفیق!، خیلی سال پیش این درس ‌ها را خواندیم. برنگردی از الفبا شروع کنی

زماني که زنده ياد کسروي در دستگاه عدليه قاضي بود فردي شکايت ميکنه که دربار زمينهاي اورا مصادره کرده کسروي حق رو به اون شخص ميده و زمينهاشو بش پس ميده يکي از همکاران کسروي ميگه نمي ترسي اين موضوع برات دردسر ساز بشه؟ زنده ياد کسروي با شجاعت ميگه قاضي اگر عادل نباشد از جلاد بدتر است يادش گرامي باد

زماني که زنده ياد کسروي در دستگاه عدليه قاضي بود
فردي شکايت ميکنه که دربار زمينهاي اورا مصادره کرده
کسروي حق رو به اون شخص ميده و زمينهاشو بش پس ميده
يکي از همکاران کسروي ميگه نمي ترسي
اين موضوع برات دردسر ساز بشه؟
زنده ياد کسروي با شجاعت ميگه

قاضي اگر عادل نباشد از جلاد بدتر است

يادش گرامي باد

هیچ زخمی خوب نمیشه یا جاش میمونه یا یادش

هیچ زخمی خوب نمیشه
یا جاش میمونه یا یادش

گاهي وقتها محبت يک حيوان به مراتب بيشتر از محبت حيواني است که آن را انسان نام نهاده اند

گاهي وقتها محبت يک حيوان به مراتب بيشتر از محبت حيواني است که آن را انسان نام نهاده اند