۱۳۹۱ آبان ۱۲, جمعه

خشکاندن درختی که ریشه ندارد بسیار اسان است

خشکاندن درختی که ریشه ندارد بسیار اسان است
اگاهی از ریشه داشتن به ما امید می دهد درمقابل طوفان بایستیم

۱۳۹۱ آبان ۱۱, پنجشنبه

آنهایی که گذشته ایران و بالیدن به آنرا نشیمنگاه واپس گرایی و واماندگی می دانند

(بدون یک کلمه اجنبی)

ای کورش بزرگ
آنهایی که گذشته ایران و بالیدن به آنرا نشیمنگاه واپس گرایی و واماندگی می دانند و فریاد می زنند دیرینه ما را با امروز چه کار؟ و میگویند بالیدن به گذشته تنها فرا فکنی از کاستی های امروز است، آنچنان سرخوشند که می پندارند راه خرد را می روند.

درختی بی ریشه اند که نه در زمین خویش ریشه دارند و نه بیگانه به ایشان زمینی ارزانی کند ،مگر به خاکی خرد در چارچوب تنگ که دلخوشان آنها شود وجای باران، اشکهای نم نم و خرد خود را بر پای نهال خویش بریزند.

آیا ندیده اند هم نژادانشان را که در اندیشه نگاهداری زمین مادری و آبیاری این درخت سترگ چه خونها داده اند که زمینی برای پرورش خود و فرزندان آنها باشد؟.

نمی دانند که این زمین به خون نیاکانشان آبیاری شده و بهای گزافی بر سر آن رفته است.

نمی بینند جنگهایی را که برای داشتن تکه ای از خاک در می گیرد و چه خونها میدهند که زمینی برای آرامش خویش ونردبانی برای خوشبختی داشته باشند.

اگر امروز ایران نبود سخنی برای گفتن نبود.اکنون که هست پاسداری از این گستره و درخت خون آبیاره بر شانه کیست؟

دلیری پدران ما در نگهداری از زبان مادری را با چه خونبهایی بایست پاسخ داد؟

برای پرورش و بالندگی خرد خویش باید بستری ساخت ،باید نردبانی ساخت ،باید ریشه ای داشت ،باید امیدی داشت ،باید انگیزه داشت ، باید آرام داشت باید.

اگر نبود ایران امروز نژادمان بود تازی، زبانمان بود تازی ،دریایمان بود تازی،نشانمان بود پرچم سبز و نمادمان بود شمشیر.

چنین مبارزه ای با اژی دهاک چه دشوار بود...

درود بر ایرانی دلیر